Uncategorized

Hersenstorm en andere zaken

Einde radiostilte! Ik had er gewoon even geen woorden voor. Gelukkig had ik er de afgelopen twee maanden wel handen voor en heb ik ook echt niet stilgezeten. De haakbestellingen heb ik op een lager pitje gezet, die zijn dus nog niet af (die lekkere warme dekens zijn nu toch eventjes overbodig aan het worden, of niet? Hoewel…), maar de portretten van mijn neefje en nichtje kan ik bijna van mijn lijst strepen. Waar ik vooral mee bezig ben geweest, zijn de voorbereidingen voor de jaarmarkt in Heukelum, waar ik een kraam heb gehuurd. Ik neem me al jaren voor dat te doen, spullen genoeg in onze opslag! Nu ik al die tweedekans spulletjes aan kan vullen met handgemaakt spul, werd het tijd om daad bij woord te voegen. Ik haak me dus suf en ik heb al een hele hoop leuke meisjes en dameskleding opzij gezet. En morgen is het dan eindelijk zover, ik ga kijken of er nog leven in mijn naaimachine zit. Eens zien of ik het nog in me heb!

Wanneer ik bezig ben met al die dingen, slaan mijn gedachten helemaal op hol. Als ik het met anderen heb over mijn uit de hand gelopen hobby’s, hoor ik soms ‘Dat is vast heerlijk ontspannen, dat handwerken!’ Voor mij is het een nee. Ik vergelijk het voor mezelf met mediteren (super ontspannend zou je denken, maar lees even verder), maar wel nadat je net een zegeltje LSD onder je tong hebt gelegd. Terwijl mijn handen druk bezig zijn met de zoveelste plaid, dwalen, nee stormen mijn gedachten af op alles dat ik nog wil, kan en hoop te doen. Daar werd ik vroeger weleens bang van en dan dacht ik ‘Doe niet zo gek’ en ging ik braaf hobbyloos verder met mijn leven. Nu neem ik die hersenstorm serieus en ben ik vastberaden al die dingen gewoon wel te doen! Of in ieder geval wat ik me nog van de ‘trip’ kan herinneren. Ik schrijf natuurlijk niks van die briljante plannen op! Ben je mal, dat zou veel te handig zijn.

Deze shopper shop je straks bij mij op de markt!

Dus hier zit ik dan, in mijn ‘tiny atelier’ – zoals ik het Harry-Potter’s-slaapkamer-onder-de-trap-achtige kamertje noem – die ik nu aan het opruimen ben (want hoewel ik steeds beter leer gewoon te doen wat ik wil, hoe maf het plan ook lijkt, saboteer ik de boel nog steeds fanatiek door bijvoorbeeld de naaimachine te verstoppen achter een berg tassen met wol en wip’s (wat work in Progress betekent, heb ik geleerd. Dit is vast een taalkundige zonde die ik hier nu bega, haakjes tussen haakjes. Maar lekker boeiuh, mijn feestje), zodat ik niet die eerste hele spannende steken in 10 jaar tijd hoef te naaien), dromend van alle dingen die ik dit jaar nog wil doen.

Ik go nog steeds with the flow, maar sommige ideeën zijn er al wel om te blijven. Zo gebruik ik alleen nog maar materiaal uit mijn rap opgebouwde voorraad en mooie tweedehands vondsten. In mijn vorige post vertelde ik al dat ik even stop met opdrachten aannemen, omdat ik tijd vrij wil maken voor mijn eigen projecten. Dat is ook zeker waar, maar mijn idee om alleen nog maar materiaal te gebruiken dat al bestaat en zich ergens ligt te vervelen, maakt een bestelling op maat ook een beetje lastig. Ik wil nog steeds mijn handenarbeid met jullie delen, maar hoe, daar kom ik later nog op terug.

Wat je wél bij me kan bestellen, is een echt Sam voor aan je muur (of op je koelkast). Ik ga me namelijk eens goed verdiepen in de kunst van het portrettekenen. Ik vind het zo’n wonderlijke bezigheid! Ik voel me net een dronken kopieermachine (want zo’n exacte kopie is het nou ook weer niet en ik ben weet ik het hoe lang bezig met vegen en gummen tot ik tevreden ben. Dat doet een Xerox veel efficiënter), echt fantastisch! Binnenkort ga ik mij wagen aan een knap hondenkoppie en dat lijkt me een vak apart. Ik ben heel benieuwd hoe mij dat afgaat. Na de markt heb ik ruimte in mijn agenda om opdrachten aan te nemen. Ik vind dat super spannend, want zit daar wel iemand op te wachten? Gelukkig wordt er hier en daar al naar geïnformeerd, dus ik ga er gewoon maar bluffend en stoer kijkend van uit van wel.

Portret van mijn nichtje, nog maar een klein stukje te gaan.

Dit heeft voor mij straks even de prioriteit en alle gaatjes vul ik op met de 101 projecten die nog op mij liggen te wachten (een capsule wardrobe die ik al hakend, breiend en naaiend zelf aan wil vullen, ik wil ook wel eens onder een echte So Cozy op de bank zitten en er is een weefraam op mijn pad gekomen, om maar een aantal dingen te noemen). Uiteraard deel ik al die projecten nog altijd met jullie op Facebook, Instagram en Instagram (je ziet niet dubbel, ik heb nu een tweede account voor mijn tekenprojecten, het werd een beetje een rommeltje zo tussen de wolletjes door) en voor een kijkje achter de schermen zal ik wat regelmatiger hier een verhaaltje achterlaten. Als ik de woorden weer even niet kan vinden, gooi ik gewoon wat willekeurige zinnen in de groep, of deel ik een recept voor instant noodles of zo. Beter dan niks, toch?

Dit is hoe het er nu voor staat! Voor mij is dit een blijvertje. Ik maakte me eerder wat druk om ‘Hoe combineer ik dit alles met Het Leven!?!’, maar inmiddels dit alles één geworden met mijn chaos. Prima.

Leuk je weer gezien te hebben en tot gauw!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *