Uncategorized

Lentekriebels

Nou, die winterdip kreeg niet echt de kans hè! Wat een prachtig weer hadden we twee weken geleden en ook nog eens in onze vakantie. Een cadeautje! En ja hoor, mijn stoomlocomotief kwam direct weer op gang en ik voelde de bekende onrust in mijn lijf al borrelen die riep, ‘Wakker worden! Ga wat doen! Er is werk aan de winkel!’

Het staat allemaal even een weekje stil (de tweede zin luidde oorspronkelijk ‘wat een prachtig weer hadden we vorige week’ en heel eerlijk gezegd moet ik die stoomlocomotief inmiddels weer even voorzien van een extra lading kolen, maar komt goed), maar de best wel omvangrijke lijst met bestellingen wordt langzaam maar zeker kleiner. Ik durf al voorzichtig te zeggen dat het einde in zicht is. De maand maart staat voor mij in het teken van de opdrachten afronden en terugblikken op deze zeer onverwachte, maar zeer welkome periode en dromen over wat ik daarna wil gaan doen.

Het is natuurlijk heel erg leuk om anderen blij te maken met iets dat je zelf hebt gemaakt, maar het maken van de dekens, portretten en een verdwaalde muts (waar nog altijd geen oren aan zitten, want vreemd genoeg zakte de haast om een dikke wintermuts af te maken wat af, toen ik in t-shirt mijn zweetsnor regelmatig weg moest vegen op een terras aan de Linge. Sorry Syl!) heeft mij ook heel blij gemaakt. Ik vond het echt wel erg spannend om ‘ja’ te zeggen tegen dit avontuur. Ik hield mezelf voor dat alles nu spannend, nieuw en eng is, maar dat het over een tijdje mijn normaal is. Gelukkig maar, want dat is ook hoe het nu voelt, normaal. Haken, tekenen, schrijven, ik heb de smaak te pakken en ik wil door! Misschien moet ik toch maar vaker luisteren naar dat avontuurlijke stemmetje in mijn hoofd.

Maar nu wordt het de kunst om ‘nee’ te gaan zeggen. Haken in opdracht is een ontzettend leuke en leerzame ervaring geweest en het heeft in mijn hoofd deurtjes geopend naar verse dromen. Ik heb veel tijd gehad met half voltooide dekens op schoot en een haaknaald in de hand om na te denken. Als ik dit kan, wat kan ik dan nog meer? En wat wil ik nog meer? Ik heb besloten om voor nu even een eind te breien aan het haken in opdracht (dat klinkt raar, laat ik er dan maar een eind aan haken) en de tijd te nemen om nieuwe dingen uit te proberen. Ideeën zijn er zat en daar ga ik jullie ook absoluut nog mee vervelen.

Ik ben klaar voor de eindsprint en ik ga hopen op nog meer zonnige dagen in de nabije toekomst (hoewel, dan raak ik weer afgeleid door terrasjes en speeltuinen en zo). Ga jij binnenkort nog naar het avontuurlijke stemmetje luisteren? Ik kan het je zeker aanraden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *